Leven in de woestijn: 40 dagentijd 2021

De tijd van corona, lockdown en avondklok voelt als een tocht door de woestijn. De Veertig dagen voor Pasen zou ik dit jaar graag willen gebruiken om onszelf erop te attenderen dat de Heer die reis met ons meegaat. Zijn volk is al eeuwen onderweg met een belofte, van de vervulling daarvan zien ze maar zo nu en dan een glimp. De Heer zelf wacht na z’n doop de wildernis, z’n leerlingen worden na hun piekervaring op de berg geconfronteerd met aangrijpend menselijk leed, Mozes krijgt nog geen  naam om op pad te gaan, de bevrijding van zijn volk lijkt vast te lopen in droog zand, het beloofde land gaat schuil achter een wilde waterstroom, na de intocht in Jeruzalem slaat plots de stemming om en na zijn Opstanding uit de dood stuurt Jezus z’n volgelingen gewoon weer naar Galilea. We leven in een woestijn. Maar omdat Hij bij ons is leven we in de woestijn.

Er is geen Kinderkring, daarmee voel ik me vrij dit jaar een eigen pad door de woestijn te kiezen. De tweede zondag is er een gastpredikant, die laat ik graag de ruimte van dat pad af te wijken. De lezingen zijn dan als volgt:

  • Matteüs 4:1-11
  • (Matteüs 17:1-13)
  • Exodus 3:1-14
  • Exodus 17:1-7
  • Jozua 3:1-13
  • Matteüs 21:1-11
  • Matteüs 28:1-10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.