uit Geandewei november 2019

De wereld is een Pannenkoek

door Geesje Loer

Kortgeleden was er in Amsterdam een congres van mensen die geloven dat de aarde plat is. Dat is het leuke van internet: je vindt altijd wel een groep mensen bij elkaar die in deze of gene gedachte gelooft. Het merendeel van de mensen schudt wijs het hoofd bij zulke onzin, maar ze hebben er mooi een dag lang met elkaar over kunnen praten. En in zekere zin hadden ze ook nog gelijk met elkaar: de wereld ís een pannenkoek. Alleen de jam is er niet eerlijk over verdeeld.

Zoals u misschien wel weet onderhoud ik al jaren contact met mensen in Sierra Leone. De eerste keer dat ik erheen ging was in 2010, samen met Jan-Sietse, Kootje en Johanna. Het was de actie ‘Ridende Soarch’. Een oogziekenhuis uit Sierra Leone stelden we hiermee in staat om met een Landrover het binnenland in te trekken voor behandeling voor en preventie tegen oogziekten. Oogziekten komen in de tropen veel meer voor dan hier, dus deze Landrover heeft voor veel mensen iets kunnen betekenen. Toen dit project goed en wel op vier wielen stond ben ik verder gegaan met de stichting ‘Earthian Roots’. Zij hebben tot doel kinderen zich te laten ontwikkelen tot zelfstandige en vredelievende deelnemers aan de maatschappij. School en sport zijn daarbij heel belangrijk. Op school leer je een vak en op het sportveld leer je samenspel. Inmiddels zijn we bezig met de bouw van een school. Telkens als er wat geld binnenkomt wordt er weer een stukje aangebouwd.
Afgelopen zaterdag hebben we daarvoor met elkaar de pannenkoek gedeeld. En daarmee komen we op het punt waar het mij nu om gaat. Inmiddels ben ik vijf keer in Sierra Leone geweest. Telkens wanneer ik daar kom word ik getroffen door de armoede die daar heerst. Wat hebben wij het hier dan beschamend goed met elkaar! Vooral de gezondheidszorg daar is op een bedroevend laag niveau. Wie geld heeft kan wel goede zorg kopen, maar wie heeft dat daar? Voor de rest van de bevolking is er bij ziekte of ongeval maar heel weinig mogelijk. Bovendien is het land ernstig vervuild, waardoor de kans op besmetting en ongevallen veel groter is dan hier. De gemiddelde levensverwachting is maar 50 jaar tegen ruim 80 bij ons. De jam op de pannenkoek is dus niet eerlijk verdeeld. Het blijft allemaal hier op een hoopje liggen. En zoals u van afgelopen zaterdag nog wel weet: goed uitgesmeerd smaakt het veel beter! Onze mogelijkheden om die jam te smeren zijn natuurlijk maar beperkt. Zo makkelijk als over de pannenkoek op ons bord gaat, gaat het over de wereldbol niet. Maar alle kleine beetjes helpen. ‘Wij kunnen niet toveren, maar tovert u een beetje met ons mee?’ is het motto dat regelmatig op onze nieuwsbrief stond.
In elk geval heeft het gevoel iets te kunnen delen, de afgelopen jaren mijn leven veranderd. Delen maakt het leven mooier. Het is niet mijn verdienste dat ik in een rijk land geboren ben. Het is niet hun fout daar dat zij in een arm land geboren zijn. Ik heb geluk en het delen daarvan is natuurlijk een plicht, maar voor mijn gevoel vooral een voorrecht. Delen maakt rijk. Fijn dat u er zaterdag met zovelen bij was. Goede bekomst!